Baron compleet

In een blog van september vorig jaar heb ik aangegeven dat ik voor een staartpunt zou gaan kijken. Dat is, zoals uit de foto blijkt, succesvol geweest. Ik had het nog niet gemeld en dat lijkt me bij deze rechtgezet.

Landelijke ligfietsdag

In het kader van de landelijke ligfietsdag heb ik eindelijk weer eens een lekker stuk met de ligfiets kunnen rijden. De weersverwachting was de afgelopen dagen nogal wispelturig. Eerst veel regen, later werd het steeds beter en zaterdag aan het begin van de avond was de voorspelling zelfs dat het geheel droog zou blijven. Een paar uur later werd dit weer gecorrigeerd tot een paar buitjes halverwege de middag.

Omdat de Baron zaterdag opeens met een lekke band uit de schuur kwam, moest ik zaterdagavond (met oude lijm en dito plakkers) de achterband plakken zodat het nog even spannend was of de plakactie resultaat had gehad. Maar zondagochtend kwam de Baron met een strakke band uit de schuur: de Paseo had dus een rustdag.

In eerste instantie was het mijn bedoeling om met de FastFerry naar Dordrecht te varen en vandaar uit te fietsen naar Maia, de start van een klein tourtochtje in de Biesbosch, maar later besloot ik om maar naar Maia te gaan fietsen, het zou zo’n 17 kilometer zijn.

In Dordt aangekomen was het prachtig weer met een zonnetje, maar de wind was wel aan het aanwakkeren. Met een klein clubje (slechts 6 personen) zijn we de Biesbosch ingegaan, het tempo lag niet erg hoog (zo’n 15km per uur) maar het was wel heerlijk. Halverwege begon het even flink te regenen en zelfs te hagelen maar dat was gelukkig van korte duur.  De ervaring van de onervaren ligfietsers nam met de kilometer toe zodat het tempo meer en meer kon worden opgevoerd, maar het gemiddelde bleef laag omdat we regelmatig zijn gestopt. Deels om te overleggen over de route, deels omdat een van de huurfietsen technisch gezien niet geheel in orde was. De inbusschroef van het stuur zat niet lekker vast en niemand had een inbussleutel van de juiste afmeting bij zich.

Een kilometer of vijf na het keerpunt van halverwege heb ik de groep gedag gezegd en ging, windje mee, rechtdoor langs de A16 terwijl de rest weer terug ging naar Maia. De navigatie aangezet maar het leek er verdacht veel op dat de routerende kaart van OpenFietsMap mij via de snelweg wilde sturen. Daardoor ging het eerste deel door Dordrecht meer op gevoel dan via de kaart. Na vijf uur en 60 kilometer weer terug in Ridderkerk.

Met de trein

Mijn geliefde heeft onlangs een treinkaartje gekocht met forse korting. Voor nog geen 15 euro een hele dag treinen, wel te gebruiken in het weekend en niet later dan 11 januari. Aangezien een treinreis naar het Hoge Noorden niet doorging, moest er een andere bestemming voor worden gevonden. Dit opgeteld bij het feit dat Inga en Tobias nog nooit met de trein waren geweest, moest het maar van komen: een gezinsuitje met de trein.
Met de auto naar Rotterdam Lombardijen, dat dan weer wel, en vervolgens op de trein naar Breda gestapt. Onderweg was veel sneeuw  gevallen dat zorgde voor mooie winterse plaatjes. In Breda bleek het koopzondag te zijn zodat we niet alleen van een winters stadspark hebben kunnen genieten.
Voor herhaling vatbaar.

Top 2000

Heerlijk die laatste dagen van het jaar. Zo lang als mogelijk luisteren naar de top 2000 van radio 2. Thuis, in de auto, op het werk. En regelmatig de lijst bekijken...
Verzonden vanaf mijn HTC

Tennisarm is niet meer

Inmiddels ben ik drie weken verder en heb alle behandelingen van Kees Tempel achter de rug. Elke keer een kwartiertje binnen, enkele oefeningen en veel pijn en ik sta weer buiten. Maar het heeft wel gewerkt!
Is het nu volledig over? Nee, maar wel zo goed als... en volgens Kees is het een kwestie van een paar weken en de pijn is volledig weg.
Anderhalve week geleden heb ik, op aanraden van Kees Tempel, getafeltennist. De dagen erna flink pijn gehad maar daarna trad er, precies zoals Kees voorspeld had, een versneld genezingsproces op.De verbeterde doorbloeding deed z'n werk. Afgelopen woensdag heb ik de laatste behandeling gehad en sinds vandaag voel ik dat het weer de goede kant opgaat. Ik zal de komende maanden m'n oefeningen moeten blijven doen, maar heb er alle vertrouwen in dat ik, drie behandelingen verder en € 120 lichter, van m'n tennisarm afben. Volgens Kees niet alleen tijdelijk maar permanent!

Oplossing voor tennisarm

De afgelopen weken ben ik nogal wezen sukkelen met m'n tennisarm. Soms leek rust goed, dan weer fors gebruiken. De meningen schijnen sowieso verdeeld te zijn. Vanmiddag sprak ik m'n broertje die vertelde dat hij een aantal jaren terug ook een tennisarm had en daar in de kortste keren vanaf was: drie behandelingen in drie weken verder en einde probleem. Dat klonk goed!

Gekeken op de site http://www.tennisarm.nl/ en gebeld met Kees Tempel, specialist in de behandeling van tennisarmen. Volgende week kan ik al terecht en volgens de site zijn drie behandelingen voldoende. Als dat zou kunnen...

Taveri Europa in

Onder het motto 'Taveri het land in' zijn we vorig seizoen kampioen geworden en zijn derde divisie gaan spelen. Een van de voordelen van landelijk spelen is dat je aan de nationale bekercompetitie mag meedoen. De eerste rond stond oorspronkelijk gepland voor september (tijdens Bram z'n uitstapje naar Mexico), maar die ronde kwam te vervallen en de tweede ronde werd eind november gespeeld. Uiteraard hebben we ons opgegeven, samen met overigens slechts dertien andere landelijke teams. Na de loting bleek dat twee van onze favoriete tegenstanders bij ons in de poule zaten: Dordrecht 1 en FVT 1. Toch leuk dat je tegen de huidige landskampioen en bekerhouder FVT mag uitkomen.
In eerste instantie zat Charybdis ook bij ons in de poule maar die aanstellers hebben, zonder duidelijke redenen, afgehaakt, zeker bang voor het grote Taveri!
Dat we kansloos waren tegen zowel Dordrecht als FVT mocht de pret niet drukken. Wel was het jammer dat ik met m'n tennisarm zat en er geen invallers beschikbaar waren. Dus maar zelf gespeeld, heel voorzichtig met een hoop pijnstillers in m'n lijf. Ging nog geen eens onaardig.

Leuk om mee te maken!

Tennisarm!

Afgelopen zaterdag was ik in het Zeeuwse Kloosterzande voor een tafeltenniswedstrijd. Tussen de tweede en derde enkelpartij schoot het in m'n arm. En ik voelde direct dat het niet zomaar een pijntje was, ik kon geen bal meer fatsoenlijk slaan, laat staan serveren.
Inmiddels is door zowel een klant als door de huisarts de diagnose gesteld: tennisarm.
Het gaat inmiddels iets beter dan een paar dagen geleden (zo kan ik zelf m'n sokken weer aandoen), maar tafeltennis zit er voorlopig niet meer in. Invallers regelen dus.